Poboljšanje prihvatanja vakcinacije među adolescentima.
The Cochrane database of systematic reviews
Sažetak istraživanja
Pozadina Vakcinacija adolescenata je dobila povećanu pažnju od poziva Globalnog akcionog plana za vakcinu da se prednosti imunizacije prošire na pravičniji način izvan djetinjstva. Posljednjih godina pokrenuti su brojni programi za povećanje usvajanja različitih vakcina u adolescentskoj populaciji; međutim, pokrivenost vakcinacijom među adolescentima ostaje neoptimalna. Stoga je ključno razumijevanje i evaluacija različitih intervencija koje se mogu koristiti za poboljšanje vakcinacije adolescenata.
Ciljevi Procijeniti efekte intervencija za poboljšanje prihvatanja vakcine među adolescentima.
Metode pretraživanja U oktobru 2018. godine pretražili smo sljedeće baze podataka: CENTRAL, MEDLINE Ovid, Embase Ovid i osam drugih baza podataka. Osim toga, pretražili smo dvije platforme za klinička ispitivanja, elektronske baze podataka sive literature i referentne liste relevantnih članaka. Za srodne sistematske preglede pretražili smo četiri baze podataka. Nadalje, u maju 2019. izvršili smo pretragu citata na pet drugih web stranica. Kriterijumi odabira Randomizirana ispitivanja, nerandomizirana ispitivanja, kontrolirane studije prije-poslije i prekinute studije vremenskih serija adolescenata (djevojčica ili dječaka od 10 do 19 godina) koji ispunjavaju uvjete za vakcine koje preporučuje Svjetska zdravstvena organizacija i njihovih roditelja ili zdravstvenih radnika. Prikupljanje i analiza podataka Dva autora pregleda su nezavisno pregledali zapise, pregledali članke u punom tekstu kako bi identifikovali potencijalno prihvatljive studije, izdvojili podatke i procenili rizik od pristrasnosti, rešavajući neslaganja konsenzusom. Za svaku uključenu studiju izračunali smo omjere rizika (RR) ili srednje razlike (MD) sa 95% intervalima povjerenja (CI) gdje je to prikladno. Objedinili smo rezultate studije koristeći meta-analizu slučajnih efekata i procijenili sigurnost dokaza koristeći GRADE. Glavni rezultati Uključili smo 16 studija (osam individualno randomiziranih studija, četiri klaster randomizirana ispitivanja, tri nerandomizirana ispitivanja i jedna kontrolirana studija prije-poslije). U SAD je sprovedeno 12 studija, dok je po jedno istraživanje bilo iz: Australije, Švedske, Tanzanije i Velike Britanije. Deset studija je imalo nejasan ili visok rizik od pristranosti. Intervencije smo kategorisali kao orijentisane na primaoca, orijentisane na pružaoce usluga ili orijentisane na zdravstvene sisteme. Intervencije su bile usmjerene na dječake ili djevojčice adolescente ili oboje (sedam studija), roditelje (četiri studije) i pružaoce usluga (dvije studije). Pet studija imalo je mješovite učesnike koji su uključivali adolescente i roditelje, adolescente i pružaoce zdravstvenih usluga, te roditelje i pružaoce zdravstvenih usluga. Ishodi su uključivali unos humanog papiloma virusa (HPV) (11 studija); hepatitis B (tri studije); i vakcine protiv tetanusa-difterije-acelularnog-pertusisa (Tdap), meningokoka, HPV-a i gripa (tri studije) među adolescentima. Zdravstveno obrazovanje poboljšava prihvatanje HPV vakcine u poređenju sa uobičajenom praksom (RR 1.43, 95% CI 1.16 do 1.76; I² = 0%; 3 studije, 1054 učesnika; dokazi visoke sigurnosti). Osim toga, jedna velika studija pružila je dokaze da složena višekomponentna intervencija zdravstvenog obrazovanja vjerovatno rezultira malom ili nikakvom razlikom u preuzimanju vakcine protiv hepatitisa B u poređenju sa pojednostavljenim informativnim letcima o vakcini (RR 0,98, 95% CI 0,97 do 0,99; 17,411 učesnika; umjereno izvjesno). Finansijski podsticaji mogu poboljšati prihvatanje HPV vakcine u poređenju sa uobičajenom praksom (RR 1.45, 95% CI 1.05 do 1. 99; 1 studija, 500 učesnika; dokazi niske sigurnosti). Međutim, nismo sigurni da li kombinovanje zdravstvenog obrazovanja i finansijskih podsticaja utiče na prihvatanje vakcine protiv hepatitisa B, u poređenju sa uobičajenom praksom (RR 1.38, 95% CI 0.96 do 2.00; 1 studija, 104 učesnika; dokazi sa vrlo niskom sigurnošću). Obavezna vakcinacija vjerovatno dovodi do velikog povećanja uzimanja vakcine protiv hepatitisa B u poređenju sa uobičajenom praksom (RR 3.92, 95% CI 3.65 do 4.20; 1 studija, 6462 učesnika; dokazi umjerene sigurnosti). Uputstva provajdera vjerovatno čine malu ili nikakvu razliku u poređenju sa uobičajenom praksom, po završetku Tdap (OR 1.28, 95% CI 0.59 do 2.80; 2 studije, 3296 učesnika), meningokoka (OR 1.09, 95% CI 0.79 do 12 učesnika), HP 1.79 do 12. studije. 0,99, 95% CI 0,55 do 1,81 2 studije, 859 učesnika) i gripa (OR 0,91, 95% CI 0,61 do 1,34; 2 studije, 1439 učesnika) rasporedi vakcinacije (umjereno-sigurni); Obrazovanje pružaoca usluga uz povratne informacije o učinku može povećati udio adolescenata kojima kliničari nude i prihvataju vakcinaciju protiv HPV-a, u poređenju sa uobičajenom praksom. U poređenju sa adolescentima koji posećuju kliničare koji ne učestvuju (u grupi sa uobičajenom praksom), adolescenti koji posećuju kliničare u interventnoj grupi imali su veću verovatnoću da dobiju prvu dozu HPV-a tokom preventivnih poseta (povećanje za 5,7 procentnih poena) i tokom akutnih poseta (0,7 procentnih poena za prvu dozu HPV-a i 5,2 procentnih poena za drugu dozu HPV-a 5,6). i više od 200.000 djece s malom sigurnošću); Strategija školske vakcinacije zasnovana na razredu vjerovatno dovodi do nešto većeg preuzimanja HPV vakcine od strategije školske vakcinacije zasnovane na uzrastu (RR 1.09, 95% CI 1.06 do 1.13; 1 studija, 5537 učesnika; dokazi umjerene sigurnosti). Višekomponentna intervencija pružaoca usluga (uključujući edukaciju, ponovljene kontakte, individualizirane povratne informacije i poticaje) vjerovatno poboljšava uzimanje HPV vakcine u odnosu na uobičajenu praksu (dokazi umjerene sigurnosti). Višekomponentna intervencija usmjerena na pružaoce usluga i roditelje koja uključuje društveni marketing i zdravstveno obrazovanje može poboljšati prihvatanje HPV vakcine u poređenju sa uobičajenom praksom (RR 1.41, 95% CI 1.25 do 1.59; 1 studija, 25.869 učesnika; dokazi niske sigurnosti).
Zaključci autora Različite strategije su evaluirane za poboljšanje vakcinacije adolescenata, uključujući zdravstveno obrazovanje, finansijske podsticaje, obaveznu vakcinaciju i isporuku vakcina u školama u razredu. Međutim, većina dokaza je niske do umjerene sigurnosti. Ovo implicira da, iako ovo istraživanje pruža neke naznake vjerovatnog efekta ovih intervencija, vjerovatnoća da će efekti biti bitno drugačiji je velika. Stoga su potrebna dodatna istraživanja kako bi se dalje unaprijedile strategije imunizacije adolescenata, posebno u zemljama sa niskim i srednjim prihodima gdje postoje ograničeni programi vakcinacije adolescenata. Osim toga, ključno je razumjeti faktore koji utiču na oklijevanje, prihvatanje i potražnju za vakcinacijom adolescenata u različitim okruženjima. Ovo je tema tekuće Cochrane kvalitativne sinteze dokaza, koja može pomoći da se objasni zašto i kako su neke intervencije bile efikasnije od drugih u povećanju pokrivenosti vakcinacijom protiv HPV-a adolescenata.
Prikaži originalni naslov i sažetak na engleskom
Improving vaccination uptake among adolescents.
Background Adolescent vaccination has received increased attention since the Global Vaccine Action Plan's call to extend the benefits of immunisation more equitably beyond childhood. In recent years, many programmes have been launched to increase the uptake of different vaccines in adolescent populations; however, vaccination coverage among adolescents remains suboptimal. Therefore, understanding and evaluating the various interventions that can be used to improve adolescent vaccination is crucial.
Objectives To evaluate the effects of interventions to improve vaccine uptake among adolescents. Search methods In October 2018, we searched the following databases: CENTRAL, MEDLINE Ovid, Embase Ovid, and eight other databases. In addition, we searched two clinical trials platforms, electronic databases of grey literature, and reference lists of relevant articles. For related systematic reviews, we searched four databases. Furthermore, in May 2019, we performed a citation search of five other websites. Selection criteria Randomised trials, non-randomised trials, controlled before-after studies, and interrupted time series studies of adolescents (girls or boys aged 10 to 19 years) eligible for World Health Organization-recommended vaccines and their parents or healthcare providers. Data collection and analysis Two review authors independently screened records, reviewed full-text articles to identify potentially eligible studies, extracted data, and assessed risk of bias, resolving discrepancies by consensus. For each included study, we calculated risk ratios (RR) or mean differences (MD) with 95% confidence intervals (CI) where appropriate. We pooled study results using random-effects meta-analyses and assessed the certainty of the evidence using GRADE. Main results We included 16 studies (eight individually randomised trials, four cluster randomised trials, three non-randomised trials, and one controlled before-after study). Twelve studies were conducted in the USA, while there was one study each from: Australia, Sweden, Tanzania, and the UK. Ten studies had unclear or high risk of bias. We categorised interventions as recipient-oriented, provider-oriented, or health systems-oriented. The interventions targeted adolescent boys or girls or both (seven studies), parents (four studies), and providers (two studies). Five studies had mixed participants that included adolescents and parents, adolescents and healthcare providers, and parents and healthcare providers. The outcomes included uptake of human papillomavirus (HPV) (11 studies); hepatitis B (three studies); and tetanus-diphtheria-acellular-pertussis (Tdap), meningococcal, HPV, and influenza (three studies) vaccines among adolescents. Health education improves HPV vaccine uptake compared to usual practice (RR 1.43, 95% CI 1.16 to 1.76; I² = 0%; 3 studies, 1054 participants; high-certainty evidence). In addition, one large study provided evidence that a complex multi-component health education intervention probably results in little to no difference in hepatitis B vaccine uptake compared to simplified information leaflets on the vaccine (RR 0.98, 95% CI 0.97 to 0.99; 17,411 participants; moderate-certainty evidence). Financial incentives may improve HPV vaccine uptake compared to usual practice (RR 1.45, 95% CI 1.05 to 1.99; 1 study, 500 participants; low-certainty evidence). However, we are uncertain whether combining health education and financial incentives has an effect on hepatitis B vaccine uptake, compared to usual practice (RR 1.38, 95% CI 0.96 to 2.00; 1 study, 104 participants; very low certainty evidence). Mandatory vaccination probably leads to a large increase in hepatitis B vaccine uptake compared to usual practice (RR 3.92, 95% CI 3.65 to 4.20; 1 study, 6462 participants; moderate-certainty evidence). Provider prompts probably make little or no difference compared to usual practice, on completion of Tdap (OR 1.28, 95% CI 0.59 to 2.80; 2 studies, 3296 participants), meningococcal (OR 1.09, 95% CI 0.67 to 1.79; 2 studies, 3219 participants), HPV (OR 0.99, 95% CI 0.55 to 1.81; 2 studies, 859 participants), and influenza (OR 0.91, 95% CI 0.61 to 1.34; 2 studies, 1439 participants) vaccination schedules (moderate-certainty evidence). Provider education with performance feedback may increase the proportion of adolescents who are offered and accept HPV vaccination by clinicians, compared to usual practice. Compared to adolescents visiting non-participating clinicians (in the usual practice group), the adolescents visiting clinicians in the intervention group were more likely to receive the first dose of HPV during preventive visits (5.7 percentage points increase) and during acute visits (0.7 percentage points for the first and 5.6 percentage points for the second doses of HPV) (227 clinicians and more than 200,000 children; low-certainty evidence). A class-based school vaccination strategy probably leads to slightly higher HPV vaccine uptake than an age-based school vaccination strategy (RR 1.09, 95% CI 1.06 to 1.13; 1 study, 5537 participants; moderate-certainty evidence). A multi-component provider intervention (including an education session, repeated contacts, individualised feedback, and incentives) probably improves uptake of HPV vaccine compared to usual practice (moderate-certainty evidence). A multi-component intervention targeting providers and parents involving social marketing and health education may improve HPV vaccine uptake compared to usual practice (RR 1.41, 95% CI 1.25 to 1.59; 1 study, 25,869 participants; low-certainty evidence). Authors' conclusions Various strategies have been evaluated to improve adolescent vaccination including health education, financial incentives, mandatory vaccination, and class-based school vaccine delivery. However, most of the evidence is of low to moderate certainty. This implies that while this research provides some indication of the likely effect of these interventions, the likelihood that the effects will be substantially different is high. Therefore, additional research is needed to further enhance adolescent immunisation strategies, especially in low- and middle-income countries where there are limited adolescent vaccination programmes. In addition, it is critical to understand the factors that influence hesitancy, acceptance, and demand for adolescent vaccination in different settings. This is the topic of an ongoing Cochrane qualitative evidence synthesis, which may help to explain why and how some interventions were more effective than others in increasing adolescent HPV vaccination coverage.
Izvorni podaci
- DOI
- 10.1002/14651858.cd011895.pub2
- PMID
- 31978259
- PMCID
- PMC6984618
- Provjereno
- 2026-07-26
Naslov i sažetak prevedeni su automatski i prijevod može sadržavati netačnosti ili neprecizne stručne izraze. Za sve detalje, citiranje i medicinsko tumačenje pregledajte originalnu englesku verziju članka. Ne donosite zdravstvene odluke samo na osnovu ovog prijevoda.
Pregledaj originalni članak na engleskom